το σύμπαν δεν συνωμοτεί..

Ειχαμε προπονηση. Σάββατο. Βασικα μονο Σάββατο ειχαμε προπονηση,οποτε δεν υπαρχει περιπτωση να ηταν άλλη μερα. 

Καναμε ζεσταμα,διατασεις,σουτακια,τσιγαρο,καφε κ μπηκαμε στο γηπεδο σαν δευτερακια την πρωτη μερα στο σχολειο αλλα με τον αερα ότι εχουμε ξαναπαει σχολειο ηδη μια χρονια. Παλιοι κ ετσι.

Με ειχε βαλει από την αρχη βασικο ο κοουτς να παιξουμε αυτό το ψευτοματς κ καλα "Τελικος Κυπελου". Του ειχα πει πως ημουν αριστερος ετσι ηταν η μοναδικη μου ευκαιρια να παιζω σε κάθε αγωνα γιατι κανεις μας αχρηστος δεν ειχε αριστερο καλο. Εγω δεξιος ημουν αλλα ελεγα καλα ψεμματα, οτι ο παππους μου πολεμησε στα βουνα κ τον βαλανε φυλακη μετα κ στο σπιτι ακουμε ολοι μερα Χατζιδακη κ τετοια. Αλλα ελεγα ,αλλα πιστευαν. Τι να πεις.. Με ειχε βαλει στην καλυτερη θεση πισω αριστερα κοντα με τον Μαρκο τον τερματοφυλακα. Ηταν χοντρος αλλα ειχε τοσο παθος για μπαλα που το μονο που μπορουσε να προσφερει ηταν ότι λιχουδια ειχε στην τσεπη του να μασουλαει. Το Μαρκος ηταν το ψευδωνυμο του. Το ονομα του ηταν Στελιος. Δεν υπαρχει λογικη. Καποιος καποτε τον φωναξε Μαρκο κ ετσι εμεινε. Καλος ηταν μωρε. Λεγαμε καμια μαλακια να περασει η ωρα μεχρι να μας ερθει η επιθεση κ να μας ξεφτυλισει σε χρονο που ακομα και η ταχυτητα του φωτος θα ζηλευε. Αναβε κανα τσιγαρο κ εβριζε. Καλος ηταν. Τα περιγραφω όλα αυτά για να δωσω την τιμητικη θεση που μου ειχε δωσει ο κοουτς. Καλα από μπαλα δεν με ελεγες ουτε Καραγκουνη αλλα ουτε κ Ροναλντινιο. Καπου στην Μεσι.

Ας μεινουμε στην μπαλα.

Διεκδικηση για το τοπι καπου εκει μπροστα. Ενας νανος με έναν γιγαντα. Ξυλο. Κλωτσια. Κινηση γερανος (Καρατε Κιντ 1 ) . Ενα αρχιδι. Ένα 'Αουτς'. Ενα σφυριγμα. Πεναλντι. Υπερ μας! Ο Μαρκος αναψε τσιγαρο. Με κοιταξε κ μου εδειξε τους μαλακες εκει μπροστα δειχνοντας μου το συμβαν. Του εγνεψα στην νοηματικη : " ΜΑΛΑΚΕΣ ΝΑΙ ΜΑΡΚΟ ΔΕΣΕ ΤΟ ΚΟΡΔΟΝΙ ΣΟΥ "

Ολοι ετοιμαζονται για το πεναλντι. Δεν παω. Καθομαι στην θεση μου να δειξω ότι ειμαι υπακουος στον κοουτς για να με ξαναβαλει του χρονου σε παιχνιδι. Προπονηση παιχνιδι. Στους αγωνες συνηθως με εβαζε στο 91'. ( Χρησιμοποιω τον Ενεστωτα μεσα στον Αοριστο. Πουτανια;;; )

 Με πιανω να σκαλιζω την μυτη μου με το Εξκαλιμπερ. . Γυριζω λιγακι το κεφαλι μου να κοιταξω οξω απ'το γηπεδο. Η ακρη των ματιων μου εντοπιζει μια μελαχρινη……στοχος κλειδωσε. Το Εξκαλιμπερ μπηκε στην θεση του αστραπιαια. Την αναγνωρισα αμεσως. Ηταν εκεινη. Εκεινη. Φορουσε ένα τεραστιο μακρυ μεχρι τα ποδια κασκολ. Μας κοιτουσε πισω από τα τεραστια μαυρα γυαλια της κ στεκοταν ανεκφραστη με τα λαθος βαλμενα χειλη. Τα λαθος βαλμενα χειλη ηταν αυτό το 'σαγαμωτοαναποδα'. Χαμογελουσε προς τα κατω. Όταν της εκανε το καλουπι ο Θεος σαν Αρχι-decorateur, την ωρα που πηγε να της βαλει τα χειλη, ενας αγγελος του εσπαζε τα μεζεα με κατι ασχετα πραγματα περι αναζητησης για τον ζωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρωπων και ιδιαίτερα των πιστών μπλα μπλα μπλα κ εκνευριζοταν αυτος, τον διαολοστελνε χτυπωντας τα χερια στο τραπεζι με αποτελεσμα να χανει τα υλικα της διακοσμησης κ να τα βαζει μετα όπως να ναι. Φαντασου τι μαλακια θα του ειχε πει ο αγγελος την μερα που καλουπωνε τον Κουασιμοδο..

- Καριολα, ειπα σιγανα για να το ακουσω μονο εγω ετσι κ μονο για ηθικη ικανοποιηση.

Ουτε το πεναλντι με ενοιαζε,ουτε ο αγωνας. Αλλωστε χαναμε,στα ψεμματα, 7-1 κ δεν υπηρχε προοπτικη ανατροπης μιας κ ειμασταν στην τελευταια φαση. Ειχα καρφωθει επανω της. Την ηθελα στα χερια μου. Να την σφιξω..ολη δικη μου.. Ξεκιναω για τα αποδυτηρια, μια παλιοστανη πισω από ένα ταβερνειο κολλητά με το γηπεδο. Το κεφαλι μου ηταν κλειδωμενο επανω της. Κατι εψαχνε. Περπατουσα κ παρατηρουσα. Μου φωναξε ο Μαρκος : - Εεεε…, κ του ειπα στην νοηματικη  "ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΕΧΩ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΡΑ ΜΑΡΚΟ" υψωνοντας απλα τον μεσαιο δαχτυλο του χεριου μου. Καταλαβε. Κατι μου φωναζει κ ο κοουτς. Δεν τον κοιταω αλλα του δειχνω το Μαρκο. Ο Μαρκος του γνεφει "Θα σου πω εγω" κ γνεφει εκεινος "ΟΚ-ΟΚ" κ ημουν σιγουρος πως θα ψελιζε στο τερμα εκει μοναχος του  "Σου πηδηξω την γυναικα ρε μαλακα καραφλα...."

Σας ειπα ηταν καλος.

Εκανε βηματα αργα. Εγω γρηγορα. Αυτη Βισση. Εγω Ανατολη. Εβγαλε ένα σνακ από την πελωρια τσαντα της κ το δαγκωνε διχως να ακουμπαει τα χειλη της μην χαλασει το κατακοκκινο κραγιον. Κατευθειαν στα δοντια. Σαν παστελι. Σαν κουνελι. Μπαινω στην στανη. Μονος. Ιδρωτιλα κ γιδιλα μαζι 2 σε 1. Πεταμενα ρουχα κ κλειδια από Audi κ Mercendes.Τι να πεις.. Επιδοτησεις. Καθομαι γρηγορα. Ειχα θολωσει. Ετρεμα.. Ξεκιναω να αλλαζω πριν ερθουν οι αλλοι. Την βλεπω από το παραθυρο .. Ντυνομαι κ κανει να φυγει. Βιαζομαι. Μπαινουν οι αλλοι. Βγαινω εγω. Ενας χαμος γενικα χωρις σιγουρια.

Την ακολουθω οπου παει. Δεν θελω να την πλησιασω ακομα. Την αφηνω σταθερα μπροστα. Με "τραβαει" οπου παει. Ένα αορατο σχοινι με δενει μαζι της.. Να ειχα εκεινο το σχοινι στα χερια μου.. Ακολουθω πιστος. Με τραβαει στο μετρο σε κάθε σταση στο ιδιο βαγονι. Την βλεπω συνεχως. Ολοι την κοιτουσαν μα κανεις δεν της μιλουσε. Κοσμος φουλ. Γυρω μου κανεις. Βρωμουσα ιδρωτα. Γεα.

Θα το κανω δεν υπαρχει περιπτωση. Δεν θα εχω άλλη ευκαιρια ,ελεγα στον εαυτο μου συνεχως στα ενδότερα . Εξου κ η ενδοεπικοινωνια. .  Χασαμε την μπαλα..

Σταση Μοναστηρακι. Αλλαγη γραμμης. Ακολουθω. Κατεβαινει τις κυλιομενες σκαλες για την αποβαθρα. Την βλεπω από πανω κ πλησιαζω. Αναμεσα μας μερικοι . Να η ευκαιρια. Ξαφνικα το κασκολ της πιανεται στην ακρη της κλιμακας. Αρχιζει να την πνιγει. Όχι ρε πουστη μου,λεω,δεν βλεπω! Πηγαν καποιοι να την σωσουν! Δεν βλεπω! Δεν μπορει να φωναξει για βοηθεια γιατι πνιγεται κ οι αλλοι τραβανε το κορμακι της για να της ξετυλιξουν το κασκολ από το λαιμο. Ισα που βλεπω μεσα στο χαμο. Φτανουν στο τερμα κ ακομα τραβανε. Τραβανε δυνατα. Ειναι θεμα χρονου σκεφτηκα. Η ευκαιρια φαινοταν να χανεται.. Βγαζω την φαλτσετα. Από το τραβηγμα τους φευγει από τα χερια ετσι αδυνατη σαν ρεγγα που ηταν κ την πετουν στις γραμμες του τρενου αθελα τους ,περναει το τρενο εκεινη την στιγμη με 50 περιπου βαγονια, πρωτοφανες για το Μετρο. Φρεναρει. Σπινιαρει. Καυλα.  Αιμα,φωνες,κακο,κωλοφαρδια. Βαζω την φαλτσετα μεσα. Εχω μεινει ενεος με το σκηνικο. Περνώ αορατος πισω από το πληθος στην αποβαθρα που κοιτα τον κιμα με το κραγιον στις γραμμες κ ανεβαινω τις σκαλες ξανα για επανω. Ηθικη ικανοποιηση. Μεσα μου ένα μικρο τσιρκο. 

 - Καργιολα, λεω σιγα κ χασκογελαω οσο ανεβαινα .

Καμια φορα ο Θεος αγαπαει την καριολα αλλα αγαπα κ τον κακομοιρη.

Σταματησα το προπονητικο ποδοσφαιρο κ εγινα χλοοκοπτης σε γηπεδα με χωμα.

Ολες οι εκπομπες της ειχαν πλεον το χαρακτηριστικο "Ε" επανω δεξια. "E το'χετε ξαναδει"

Από εκεινη την μερα εγινα χορτοφαγος. 

Αντιο Ελεν.

Αμην.

 Ζzzz..

#confessions_of_a_problematique_mind

#oneira_therinis_nyktos