Μπιγκ μπαμπολ ντριμ..

Ηθελα να ξερα ποιος σκεφτηκε το σπανακορυζο; Ποιος;! Χορταρι με ρυζι. Χορταρι ..με ρυζι ξαναλεω. Χορτοφαγια με αρωμα Κινας. Χαθηκε να το τυλιγουν σε φιλετο από χοιρινο να το λεμε Τσιτσί Ντολμά; Που να μην σωσει να βρισκει σπανακι ουτε σε κονσερβα.. Εδώ που τα λεμε αυτος ο Ποπάυς, που το εβρισκε;  Ε, ρε μας εχουν φλομωσει στο ψεμα από μικρους μου φαινεται.. και να γυριζεις σπιτι υστερα απο μια μερα χορευοντας με τους λυκους και παλευοντας με δρακους, για να νιωσεις το Ice bucket challenge την ωρα που ανοιξες το καπακι της κατσαρολας. Οχιιιιιι !

Αφηνω το βαλιτσακι , βαζω Axe και πιανω το Κατανα. Το ξανασκεφτομαι. Τι μαλακια το Axe το Africa.. Τωρα και αν θελω να μου κανω χαρακιρι. Βγαινω από το σπιτι να παρω λιγο καθαρο αερα. Βασικα λιγα βρωμικα πιτογυρα.

 - Παρε και τα σκουπιδιαααααααααααααα.. Κντουπ! Χτυπησε η πορτα δυνατα πισω μου.

Πουκαμισο ιδρωμενο μισοβαλμενο, παντελονι κυριλε πατημενο, καλτσα και μιτσουκο, πεντε ευρω στην τσεπη, το κατανα στο ένα χερι και τα σκουπιδια στο άλλο.. Ψαχνω για τα κλειδια του καρου. Φτουυυ! Δεν ξανα μπαινω εγω εκει μεσα. Βγαινω από την εισοδο της πολυκατοικιας μεσα στο λιοπυρι. Κοιταζω τον ηλιο. Γελαει. Μου δειχνει το μεσαιο και μακρυτερο. Σημερα βρηκε να εχει 132 βαθμους Κελσιου που εβαλα καλτσες με τις παντοφλες! @##^%$&@%# .

Κεντραρω το σκουβιδοτεν…το σκουπινοτεν..το σκουπιδενεκε…ΤΟΝ ΚΑΔΟ τελος παντων. Με βλεπει το Κατερινακι με το κομπινεζονε από το μπαλκονι απεναντονε. Απλωνε τις κουβερτες της μανας της. Νοικοκυρονε βαρονε, Το ΚΑ-ΤΕ-ΡΙ-ΝΑ-ΚΙ , είναι η σωστη απαντηση ως αποτελεσμα απο μια μαθηματικη εξισωση που αποτελειται από ένα Ψ (βυζια) και ένα Χ (κωλο) με μοναδικο γνωστο παραγοντα την καμπυλοτητα της σωστης σιλουετας που την περιβαλλει. Το τελειο θηλυκο. 

Στορι του κ-τελ. 

Συμμαθητρια από το σχολειο. Το γκομενακι! ΒαμμενακοκκιναμαλλιΑΑααααα. Αυστηρο υφος τζιφος. Ηταν ένα χρονο μεγαλυτερη από μενα. Στο σχολειο δεν πρεπει να με ειχε παρατηρησει ποτε. Ακομα κ ο Κουασιμοδος ειχε περισσοτερη περαση εκεινη την εποχη από μενα. Αυτος κοντος, στραβος, καμπουρης καμπανοκρουστης ηρωας του Disneywood και εγω μαλλι, γυαλι και παντελονι Lee, με μπροστινο σποιλερ από κολλητα σιδερακια και την ανθιση της ακμης στο προσωπο μου με ιδιαιτερη επιτυχια εκεινη την εποχη. Τοτε ειχα παρει και τα πρωτα μου ναρκωτικα. Τα Aκιουραν. Ειχαν καταλαβει οι δερματολογοι ότι και να εκαναν με την μουρη μου δεν υπηρχε σωτηρια οποτε μου εδιναν αυτά τα χαπια 3 φορες την ημερα για 6 μηνες και μπορω να πω ότι ειχαν εξαιρετικο αποτελεσμα…στον υπνο. Κοιμομουν τις πρωτες 3 ωρες στο σχολειο, την ωρα του μεσημεριανου μεσα στο πιατο με τις φακες και το βραδυ ετσι κι αλλιως γιατι ειχα κουραστει από τον υπνο ολη μερα. Καπως ετσι δεν καταλαβα πως περασε η θεραπεια γιατι με επιασε στον υπνο. Το μοναδικο σημειο επαφης που ειχα καποτε μαζι της ηταν όταν καποτε στο διαλλειμα, καθομουν στην ακρη εξω από μια αιθουσα διδασκαλιας και την ειδα να πλησιαζει, για να με προσπερασει με ιδιαιτερη τριπλα 'σεγραφωκανονικα' ενώ μασουλουσα μια οβαλ τυροπιτα για δεκατιανο μιας και ημουν ξυπνιος από τα χαπια εκεινη την ωρα και με μανια απομακρυνα κάθε ψιχουλο από το διαβα της χωρις να με δει, μην τυχει και το πατησει η Πρινσες Κατερινα και κολλησει στο διπατο παπουτσακι της. Αυτή ομως πεταξε ένα χαρτομαντηλο που μολις ειχε αφησει την τελευταια της φυσιά γεματο μυξες (Ιιιιιιιιοοοοοου) ακριβως διπλα στον τενεκε που στεκομουν χωρις καν να κοιταξει ουτε εμενα ουτε το καλαθι! Και φυσικα ηταν airball, αφου ειχε βρει στα παπουτσια μου επανω. Αλλα ηταν το airball μιας θεας..who cares…

Στο σημερα.

Την χαζευω και με γραφει. Λιγο εγω, πολυ αυτή. Φτανω στο καδο στα 150 εκατοστα, τουτεστιν ένα μιση μετρο, και το παιζω μαγκας με το πεταμα της σακουλας ενώ δε με κοιταει. Ξερω γω; Κοιταει; Την ξανακοιταω. Οντως δεν κοιταει. Τσαμπα μαγκια , εξω η σακουλα. Μπραβο ντροπη του Jordan!

Κανω να πιασω την σακουλα να την ριξω στον καδο και βλεπω ένα σκουριασμενο τσιγκινο λυχναρι. Το σηκωνω και το κοιταω. Ποιος θα πεταγε ένα λυχναρι εδώ περα; Λυχναρι; Κανω να το καθαρισω με το μανικι μου απεξω. Τριβω..τριβω …τριβω και…..βγαζει μια σκουριααααα. Αντε να βγαλει τον λεκε από το μανικι η μανα μου τωρα. Ειχε μια επιγραφη επανω. Το φυσαω να δω τι γραφει. "Παρακαλω μην ενοχλειτε. Υπνος σε εξελιξη" . Το χτυπαω στον καδο απαλα.

           - " Δωσαμε ! Δωσαμε !"  ακουστηκε μια φωνη από μεσα..

Κοιταω μεσα στο καδο ο χαζος. 

- Τι δωσατε;  Αναρωτηθηκα..

Βγαζει μια καπνα το λυχναρι, και βγαινει ο Τζιμης το τζινι.

-Τι θα γινει ρε φιλε, ουτε να κοιμηθουμε δεν μπορουμε;

- Ωχ, ένα τζινι, λεω! 

- Ωχ, ενας μαλακας που μας ξυπναει μεσημεριατικα , ειπε. 

- Συγνωμη δε.. δεν φανταστηκα ...

- Και λες δεν χτυπαω μια τον καδο με το λυχναρι μηπως και κρυβεται εκει μεσα στα σκουπιδια,ε; 

- Εε…ε…. 

- Εψιλον! Λοιπον εισαι ο αρχοντας του μεσημεριου όπως προβλεπει το συνταγμα των ευχων και δικαιουσε μιαμιση ευχη. 

- Τι; Μιαμιση ευχη; 

- Τι δε θες; Να παω να συνεχισω το υπνο μου τοτε. 

- Όχι,ενταξει αλλα αυτό το μιαμιση .. 

- Εχουν αλλαξει τα πραγματα τελευταια. Από το μεσημερι και μετα δινουμε τα νεα πακετα ευχων που εχουν πεσει στο μισο από τρεις ευχες. Δεν βγαιναμε οικονομικα βλεπεις. Ολοι ζητουσαν λεφτα γυναικες και αυτοκινητα με αποτελεσμα το σωματειο να αδυνατει να καλυψει τις αναγκες. Μας εμεναν κατι ευχες πισω πισω στην αποθηκη που ηταν για παγκοσμια ειρηνη και υγεια αλλα δεν τις επαιρνε κανεις. 

- Ε; Τι κοσμος υπαρχει… 

- Ελα ντε. Τι κοσμος; Μερικοι σε ξυπνανε μεσημεριατικο.. Ελα λοιπον τελειωνε. Πες μου την μιαμιση ευχη σου να τελειωνουμε. 

- Καλα η μια. Η άλλη μιση.. Πως θα την κανω; 

- Τι να σου πως ρε μαν. Ζητα ένα παγωτο με 2 μπαλες σοκολατα και θα σου βαλω μια και μιση.

- Δηλαδη αν ηθελα ένα παγωτο με 2 μπαλες σοκολατα, τριμενο φιστικι και σιροπι σοκολατα θα ηταν μια ευχη; 

- Όχι. Ένα Σικαγο κομπλε θα ηταν. Ε ναι ρε φιλε! Να το βαλω; 

- Μισο μισο! Περιμενε να το σκεφτω! 

- Εχω και άλλες γευσεις μπανανα, φραουλα, cookies … να βαλω; 

- Μισο! Και εχω μια πεινα… 

- Και γω μια νυστα… 

- Δηλαδη αν ευχηθω όλα τα φτωχα παιδια του κοσμου να ειχαν από λιγο παγωτο τωρα θα ηταν μια μεγαλη ευχη ετσι;

- Ναι θα ηταν . 

- Μια ετσι;; 

- Ναι μια.. 

- Και αν είναι μιση; 

- Τοτε θα τους βαλω μιση μπαλα παγωτο! Τελειωνε! 

- Δεν ξερω…δυσκολο ρε συ τζινι.. 

- Και ποιος σου ειπε το να εισαι τζινι είναι ευκολο. Τις προαλλες ο άλλος μου ευχηθηκε την ωρα που ειχα την μπατονετα στο αυτι και του εστειλα 50 ποντους λουτσο! (το πιασαμε;) 

- Και τι ηθελε; 

- 90 ποντους αλλα εγω ακουσα 50! Τι να ηθελε..να μπει στο Γκινες . Αλλα μπηκε στο Γκινιες.. Λοιπον θα μου πεις να τελειωνουμε; 

- Λοιπον, λοιπον ... Θα ηθελααα….εμ… '' και κοιταω το Κατερινακι απεναντι ξεφυσωντας.''

Σκεφτομουν που κρυβεται η πραγματικη ευτυχια εκεινη την ωρα. Στο χρημα; Στην ομορφια..; Στην εξουσια..;.. Στο Κατερινακι..; Στους υπνους χωρις βρακι;..αχχ...

Εκεινη την στιγμη περναει ένας καγκουρας με ένα ασημι ηχοσυστημα Smart σε 4 ροδες, σαν σκουπιδοτενεκες με ηχεια ηταν για του λογου το αληθες, παταει μια λακουβα με νερα <<< Σπλατςςςς! >>> και μας κανει χαλια κ εμενα και τον Τζιμη το τζινι! 

- ΑΝΤΕ ΝΑ ΧΑΘΕΙΣ ΝΑ ΧΑΝΕΣΑΙ..!! Φωναξα δυνατα και μεχρι να τελειωσω την φραση μου, ο "Εξυπνος Τενεκες"  εξαφανιστηκε από προσωπου γης! 

- Παει αυτό..ειπε το τζινι σκουπιζοντας τα νερα από πανω του, ελα να τελειωνουμε και με το άλλο. 

- Φτουυυυ… ειπα. Μολις ειχα σκορπισει την ολοκληρη ευχη εν θερμω. Μιση ευχη πλεον.. Τι παιρνεις με μιση ευχη;..

Σκεψου κάθε καταρα ή ευχη στην ζωη σου, που θα ηθελες να ηταν τουλαχιστον η μιση, ειπα στον εαυτο μου.

Τα παντα τριγυριζαν στο κεφαλι μου εκεινη την ωρα. Πεινα, διψα, χρημα, σουπερμαν, σουπερ Κατερινα.. 

- Το βρηκα! Ειπα με ενθουσιασμο. 

- Αντε βρε φιλε και κοντευει η ωρα να παω τα τζινακια φροντιστήριο.. 

- Εχεις παιδια;; ρωτησα. 

- Τρια..  

- Να σου ζησουν ! 

- Ευχαριστω Στο θεμα μας ! Λεγε!..

- Λοιπον! Ειμαι ετοιμος ..

 Θελω να θυμαμαι όλα τα κακα που μου εχουν συμβει κάθε φορα που θα ξυπναω.. 

- Εισαι σιγουρος γι αυτό, ρωτησε το τζινι. 

- Απολυτα! Νομιζω δηλαδη.. 

- Δεν μου εχουν ξαναζητησει κατι τετοιο, αλλα μπορω να ρωτησω το γιατι; 

- Είναι απλο. Θα μου δωσεις τα μισα απ'οτι ζηταω. Ηδη η ζωη μου είναι αρκετα προβληματικη. Θα μου δωσεις την ευκαιρια να σκεφτομαι τα μισα μου καθημερινα προβληματα και θα εχω την ευκαιρια να κανω τα πιο δημιουργικα και ευχαριστα στο υπολοιπο της ημερας. 

- Ρε λεκε δεν το περιμενα αυτό από σενα.. Πραγματικα με αφηνεις με το στομα ανοιχτο. Και με το Κατερινακι; 

- Το Κατερινακι στα πιο δημιουργικα και ευχαριστα βρισκεται της ζωης μου. Μου αρκει και που την χαζευω κάθε φορα που βγαινω από το σπιτι.. 

- Φιλε μου, μεσ' την βλακεια που σε δερνει σε συμπαθησα. Δε θα σε αφησω ετσι με το Κατερινακι. Τα λεμε….

Κανει μια βζιιιιιιν το τζινι και εξαφανιζεται μαζι με το λυχναρι!

Κοιταξα προς το μπαλκονι της.

Με ειδε και με χαιρετισε. Αυτό ηταν. Με ειχε δει για πρωτη φορα στην ζωη μου! Αχχχχ…. 

- Α ρε Τζιναρε μεγαλε, ειπα και θυμηθηκα το σπανακορυζο. 

Δεν πεινουσα όμως πλεον.. Με χορτασε η χαρα.

Πορισμα.

Μισες επιθυμιες δεν υπαρχουν ουτε και ευχες.

Πρόσεξε πολύ τι εύχεσαι. Οι ευχές γίνονται επιθυμίες. Οι επιθυμίες γίνονται σκέψεις. Οι σκέψεις γίνονται πράξεις. Οι πράξεις γίνονται το πεπρωμένο σου. Και συνηθως το πεπρωμενο σου σε χαζευει απο το απεναντι μπαλκονι. 

#confessions_of_a_problematique_tourist

#ainte_thyma_ainte_psonio