Wondrous place
- Παρακαλω, μια τυροπιτα μπορω να εχω;
- Πως δεν μπορεις. Οριστε.
- Ποσο εχει;
- 1,10.
- Κρατήστε, ευχαριστω.
Rewind. Pause.
Play.
- Παρακαλω, μια τυροπιτα μπορω να εχω;
- Πως δεν μπορεις. Οριστε.
- Ποσο εχει;
- 1,10.
- Κρατήστε, ευχαριστω.
Ωπα! Ωπα! Ωπα! Μισο κυριε σκηνοθετα… Πρωτον γιατι εχει ένα και δεκα του ευρω η τυροπιτα και δευτερον γιατι είναι κρυα;;
Παμε να αναλυσουμε το νουμερο δυο.
Θα μου πεις δεν ειπες τιποτα για κρυα. Την κραταω. Τωρα. Δεν θελω να την κραταω. Ξανα τωρα. Και οοοοοοοολο αυτό ερχεται στο μυαλο να σου κανει την ημερα ένα ξεκινημα με κλωτσια στα μουτρα "καλημερα κοροιδο με την τυροπιτα στο χερι". Και στο ειπα (μυαλο) παρε σπανακοπιτα. Φαινοταν φρεσκια.
Δυο τινά. Η΄ γυριζεις κ του κανεις φασαρια γιατι είναι κρυα η τυροπιτα σαν κλασσικος ελληναρακος φασιστακος γιατι μπορεις, ναι, καπου εκει τον κρυβεις ετοιμο να σπαραξει κάθε πωλητη που δεν είναι ισαξιος με τα μουτρα σου γεροντα ή κάθεσαι και σκεφτεσαι τι κολωστρα εχεις γινει και ανεχεσαι να πληρωνεις μια τυροπιτα εστω και μπαγιατικη, επιβεβαιωμενο πλεον, για κατι παραπανω από 380δρχ.
Κολωστρα και μασα. Ρωτησες αν μπορεις να εχεις μια, όχι αν είναι φρεσκοστυμμένη από τον φουρνο.
Θυμηθηκα το Λεωνίδα.
O Λεωνίδας ειχε αφησει το χωριο του και πηγε στην μεγαλη πολη για να βρει την τυχη του. Μια μερα μπερδευτηκε και αντι για να μπει σε φουρνο να ζητησει δουλεια μπηκε σε ένα πρακτορειο ταξιδιων. Απ'τη ντροπη του εκλεισε ένα εισιτήριο για Αμερική και αυτό ηταν. Η τροπη από την ντροπη του τον εστειλε να ζησει το ονειρο του. Ολοι ηξεραν ότι ο Λεωνιδας ειχε παει Αμερική για να φτιαχνει τυροπιτες. Εστελνε κάθε τοσο φωτογραφιες από διαφορα μερη που επισκεπτοταν αλλα αυτος δεν ηταν ποτε μεσα σε αυτές. Εγραφε στην μανα του στο πισω μερος "Μανα εδώ δουλεβω είναι μπυραρί". Όταν αλλαζε δουλεια εγραφε "Αλλαξα τα πλανα μου". Μια μερα εστειλε ένα κηπο. Συνεχεια κηπους κ λουλουδια. Γρασιδι. Λουλουδια. "Παρκο" . Μια μερα της εστειλε μια φωτογραφια με σπανακοπιτα και εγραφε από πισω "Μανα, πιτα με χορταρι.. Στειλε σαμπουαν θα μεινω κι άλλο." Εν ολιγοις ο Λεο, για τους χωριανους τους πλεον, ηταν ενας οικονομικος μεταναστης που αφησε τις πιτες για να γινει κηπουρος ωσπου μια μερα….. Εστειλε μαζι με λιγα λεφτα και την απολυτη φωτο.. "Μανα τωρα ειμαι στην Νασα" ..
Με τοση χαρα που πηρε η μανα του ετρεξε να το πει σε ολο το χωριο, οι καμπανες χτυπουσαν σαν τρελες, ολοι ετρεχαν στην πλατεια να δουν τι εχει συμβει, όπως τοτε με το τηλεμαρκετινγκ για τις γυαλινες "εξυπνες" μυγοσκοτωστρες.
- Το παιδιιιιιιιι, φωναζε, το παιδιιιι.. Μπηκε στη ΝΑΣΑ!! Θα γινει αστροναυτης!
Εκλαιγαν οι θειες και οι γριες. Ουρλιαζαν τα παιδια. Απτόητοι οι γεροι στο παγκακι. Ετρεχε το νερακι στο συντριβανακι. Ριμα.
- Ποια είναι η Νασα ωρε, αναρωτηθηκε ενας..
- Το Δημοσιο μπαρμπα στο Αμερικα.
Δυο πιο πισω καταλαβαν τι μαλακια ειχε γινει και εκαναν να γυρισουν πισω στις δουλειες τους στο καφενειο για να τελειωσουν τις υπολοιπες μπυρες. Ειχαν πιασει το νοημα της επιδοτησης. Αυτοι ηταν παλιοι συμμαθητες και φιλοι του. Ήξεραν καλυτερα τον Λεο από την μανα του.
- Ουτε καν, λεει ο ενας.
- Ουτε καν, κι ο άλλος.
Πρωτος στο χωριο κατά την σοφη λαικη ρηση..
Δε μισαντερστουντ.
Την ημερα του Αγ.Βαλεντινου, ο Λεο ειχε παει να παραδωσει ένα μπουκετο λουλουδια στα γραφεια της Νασα, από το ανθοπωλειο που εργαζοταν , τα οποια ειχε παραγγειλει και προπληρωσει ενας αστροναυτης με την SpaceCard από τον διαστημικο σταθμο ΨΙΡ (ναι γιατι μπορει).., ο οποίος εκεινη την στιγμη βρισκοταν εκει που δεν μπορει κανεις άλλος από εμας να είναι αυτή την στιγμη εκει αν με πιανεις μικρε και ανοητε. Πριν μπει στην εισοδο του κτιριου για να παραδωσει το πακετο, εντυπωσιαστηκε από το μεγεθος του και εκατσε να το χαζεψει 3 δευτερολεπτα και αυτό ηταν. Χεστηκε. Και μπηκε μεσα. Παραδιδει. Ωραια γκομενιτσα. Εχει αστροναυτη. Ειχε την παλαμη.
Βγαινοντας ειδε ένα χαρτι κολλημενο στον πινακα να γραφει πως ζητειται κηπουρος. Εκανε τα χαρτια του. Περασε εξετασεις. Τεστ κοπωσεως. Βαρομετρικο θαλαμο. Βελονακι. Περπατησε σε καρβουνα. Μπηκε πρωτος επιλαχων. Στο Μαραθωνιο το λεμε αυτό πρωτος από τους τελευταιους. Και καπως ετσι ο Λεο βρεθηκε να ξυριζει τους κηπους της Νασα… μεχρι που μια μερα εγινε το εξαιρετικα κακο πολύ κακο.
Σε μια από τις νυχτερινες του βαρδιες, βρισκοταν στο αιθριο χωρο εκτοξευσης του νεου διαστημικου πυραυλου. Ειχε παει να ποτισει το γκαζον να είναι δροσερο για να μην το καψουν τα αερια του πυραυλου το πρωι που εφευγε γυρω στις 6.30 με δρομολογιο Tεξας - Κρονος. Σταθηκε κατω από τις πελωριες απολήξεις του. Δεος. Εβγαλε το κινητο και τραβηξε μια σελφι με τον πυραυλο και την στελνει στην μανα του στο Viber, ειχαν εξελιχθει τα πραγματα πλεον, γραφοντας της την λεζαντα : "Μανα διαστημικο λεωφορειο". Φαντασου αυτή η ερημη τι θα φανταζεται τωρα.. Τι να πεις.. Ξαφνικα,εκει που εκανε την δουλεια του, η μηχανη του γκαζον εμεινε από βενζινη.
- Ό φακ, αναφωνησε ο ηρωας μας.
Τωρα επρεπε να παει πισω στο σταθμο ανεφοδιασμου να φερει μπιτονια,να βαλει μπροστα,να ξαναπαει πισω να γεμισει,και η ωρα περνουσε,αντε να τελειωσει κτλ κτλ…
Ηταν πονηρος όμως ο Λεο. Κοιταει τον πυραυλο.. Τωρα ηταν κουτοπονηρος ο Λεο δια μαγειας.
- Αμα τους παρω κανα γαλονακι σιγα μην το καταλαβουν,λεει και συνεχιζει την μονολογη χαζοιδεα του, μητε θα τους λειψει στον ΨΙΡ…
Do not try τthis at home.
Κανει τα κολπα του. Ανεβαινει στο πυραυλο. Παιρνει το λαστιχο. Τραβαει μια καλη τζουρα κ το πεταει γρηγορα στο ντεποζιτο της μηχανης του γκαζον για να γεμισει. Όπως τοτε, που ηταν μικρος με το τρακτερ. Γεμισε. Ταπα.
Σκουπιζει χερια σαν τον Σακη τον υδραυλικο. λες και ξεγεννησε κανα μπιστονι η μαμη.
Τυλιγει το σχοινακι γυρω από την μηχανη. Τραβαει δυνατα. Μια. Τσουφ! Δυο. Τσουφ! Βαζει δυναμη και σκουπιζει τον ιδρωτα από….. το κωλομερι που αχνοφαινοταν και μετα στο μετωπο! Τραβαει πολύ δυνατα για τριτη φορα ενώ την κραταει σφιχτα και……
( ( ( ( ( ( ( ( BOOM ) ) ) ) ) ) ) ) ) !!!!!
Από τοτε δεν μαθαμε νεα του. Καποιοι ειπαν ότι βρηκαν συντριμμια στον Ειρηνικο. Αλλοι ότι εγινε αστροσκονη. Ο Λεο εκτοξευτηκε προς ολες τις κατευθυνσεις . Ακομη κ στην Ελβετια ζηλεψαν τετοια μοριακη διασπαση που εδωσαν προς τιμην του νεα ονομασια στο σωματιδιο του Θεου, ως το σωματιδιο του χαζου ή του Λεο..
Αποφασιζεις να σκοτωσεις τον ηρωα σου όταν καταληγεις ότι υπαρχουν ατομα που διαπιστωνεις ότι η ανυπαρκτη αντιληψη τους αποτελει κινδυνο προς τους υπολοιπους.
Αν κατσεις μαζι τους απλως θα σε τραβανε στον πατο. Κάνεις ένα κακο για να συμβει ένα μικροτερο. Καμια φορα ετσι δουλευουν οι επιχειρησεις. Και οι ανθρωπινες σχεσεις.
Η πείρα είναι ένας κακός δάσκαλος γιατί πρώτα σου βάζει το τεστ και μετά σου δίνει το μάθημα.
Θα το ξαναπω.
Kάποιος που σκέφτεται παράλογα σε δυσκολεύει, συνήθως για κάτι ασήμαντο, ή κάποιος που γενικότερα υπερβάλλει για όλα αλλα
κατι εχει να πει με τον δικο του τροπο.
ΥΓ.
Ηθικο διδαγμα.. Ποτε δεν βαζεις καυσιμο διαστημικου πυραυλου σε μηχανη του γκαζον. Τα αποτελεσματα είναι αναποφευκτα.
#confessions_of_a_probematique_mind
#the_tourist
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου